Dla Użytkownika

Jesteś tutaj

Atakowanie Oddziałami

Atakowanie oddziałami przypomina w dużej mierze ataki za pomocą wielu jednostek, opisane we wczeszych rozdziałach. Rzut ataku, składa się po prostu z dużej ilości kostek, podobnie jak obrażenia. Im większe oddziały są w grze, tym więcej kostek będzie potrzebnych. Z praktycznego punktu widzenia ilość dostępnych kostek w praktyce powinna być traktowana jako limit wielkości oddziałów na planszy.

Ograniczenia w ataku oddziałami wynikają z tego, że każdy oddział może w danej turze wykonać tylko jedną akcję. W wypadku ataku, członkowie oddziału muszą móc wykonać atak tego samoego typu - nawet jeśli nie używają tej samej broni, typ ataku musi być wybrany, pomiędzy zasięgowym, bezpośrednim lub szarżą. Jednostki, które danego typu ataku nie chcą lub nie mogą wykonać, nie wykonują żadnej akcji w swojej turze. Oczywiście, mimo iż oddział jest ograniczony do jednego typu ataku, nadal może współdziałać z innymi oddziałami lub jednostkami, uzywającymi innego typu ataków.

Ataki zasięgowe

Oddział wykonujący zasięgowy atak, w zakresie skuteczności robi dokładnie to samo, co grupa jednostek wykonujących łaczony ataka. Jest to o tyle prostsze, że zamiast mierzyć odległość od każdej jednostki osobno, jest ona mierzona jako odległośc między celem a sztandarem oddziału.

Gdy oddział jest gotowy do strzału, wykonuje się od razu rzuty ataku. Liczy się ilość trafień i ponownie rzuca się na ilość zadanych obrażeń. Cel otrzymuje sumę połączonych obrażeń. Po okresleniu efektu strzałów celnych, każdy ze strzałów nietrafionych może być rozpatrywany indywidualnie, zgodnie z jego zasadami.

Przykład ataku kombinowanego:

Pluton Marines został połączony w jeden oddział, w celu zwiększenia ich efektywności. Składa się z dwóch tuzinów żołnierzy uzbrojonych w pistolety (broń krótka, trudność użycia: 3, obrażenia: 1d6), tuzina snajperów z karabinami (broń długa, trudnośc użycia: 3, obrażenia: 1d6+1) oraz trzech jednostek artylerii (trudność użycia 6, obrażenia 2d10).

Ponieważ oddział nie ma sztandaru, jego położenie jest określone w przybliżeniu na środku podstawki a następnie zostaje zmierzona odległość od celu, która wynosi 4". Oznacza to, że cel jest w zasięgu wszystkich jednostek.

Mimo iż zarówno żołnierze, jak i snajperzy mają tę samą trudność użycia broni, gracz wykonuje dla nich osobny rzut na trafienie, ponieważ obrażenia zadawane przez ich broń różnią się od siebie. Tak więc na początku wykonujemy rzut 24 kośćmi za atak żołnierzy. 18 dało wynik 3 lub lepszy. Następnie wykonujemy rzut 12 kośćmi, za snajperów - w efekcie mamy 5 trafień (powyżej 3 oczek). Na trzy jednostki artyleryjskie - tylko jedna trafiła (wynik 6 na 3k6).  W efecie obrażenia jakie zostały zadane, to 18 trafień 1d6, 5 trafień 1d6+1 oraz jedno obrażenie 2d10 od artylerii - czyli 23d6 + 2d10 + 5. Gracz rzuca kostkami a następnie dodaje wyniki (powiedzmy 98 punktów). W tym wypadku można odpuścić zarówno rozpatrywanie strzałów, które poszły bokiem jak i rzutów krytycznych - to więcej niż trzeba aby cel został zniszczony.

Ataki bezpośrednie

Podobnie jak w wypadku minifiga, oddział może wykorzystać zasadę "wrednego cala" i wykonać rzut na obrażenia, dla niczego niespodziewającego się celu ale jeśli cel zaczyna się "odgryzać"... przechodzimy do walki bezpośredniej i zaczynamy mieć do czynienia z manewrami oddziału w walce.

Walka bezpośrednia za pomocą oddziału

Walka bezpośrednia za pomocą oddziału przebiega dokładnie tak samo jak za pomocą jednego minifiga, z tą różnicą, że ataki poszczególnych członków oddziału są sumowane, a w wypadku obrońców, podobnie postępujemy z licznikiem obrony.

Jeśli jacyś członkowie oddziału wykonują drugi atak, sumuje się oczywiście tylko ataki właściwych jednostek. Podobnie jest z obrońcami - tylko ci, którzy mogą wykonać drugą akcję obrony liczą się do niej. Jedynym ograniczeniem jest spójność akcji - jeśli któraś z postaci wykonuje kontratak, to wszyscy członkowie oddziału, którzy mogą go wykonać, robią to. Nie ma możliwości aby część z nich kontrowała a część wykonywała parowanie. Parowane obrażenia są w taki sam sposób rozmieszczane pomiędzy parującymi członkami oddziału jak zwykłe.

Zwarcie

Aby w pełni wykorzystać siłe oddziału w walce bezpośredniej, musi on przejść do zwacia. W tym celu jego podstawka, musi dotykać podstawki jego celu. Przejście do zwarcia, pozwala wszystkim członkom oddziału na udział w walce, bez względu na to, gdize stoją na podstawce. Przyjmuje się też wtedy, że oddziały są ze sobą przemieszane. W praktyce, oznacza to iż jeśli jakikolwiek z nich będize zaatakowany za pomocą broni zasięgowej lub w inny sposób niż "walka bezpośrednia", obrażenia będą rozdzielone po równo, pomiędzy oba walczące oddziały, przy czym pierwsze trafienie ląduje w oddziale, w który było skierowane.

Wiele oddziałów i minifigów może przechodzić do zwarcia, z jednym celem i wiele celów, może wiązać w zwarciu atakujące je oddziały i minifigi. Takie powiązanie, jest nazywane "pierścieniem zwarcia". Do pierścienia można dołączyć tylko poprzez atak na inną jednostkę, nie może więc być sytuacji, że dochodzimy kolejnym oddziałem do naszego oddziału i w ten sposób powiększamy pierścień.

Wszystkie jednostki i oddziały w pierścieniu zwarcia, są traktowane jako jedna duża grupa zajęta walką bezpośrednią, bez względu na to jak daleko jest jeden koniec pierścienia od drugiego. W takim układzie wszystkie jednostki atakujące biorące udział w pierścieniu, są traktowane jako jeden oddział i analogicznie wszelkie jednostki broniące się, są traktowane jako jeden oddział.

Przykład: Tybalt i Mercutio, każdy uzbrojony w rapier, walczą ze sobą. Widząc to Romeo rusza na pomoc swojemu przyjacielowi, atakując Tybalta swoim rapierem. Dwóch na jednego - to nie jest sprawiedliwe wedle jednego z żołnierzy Kapulettich, który podejmuje atak na Romea, co powoduje ruszenie z odsieczą, jednego z żołnierzy Montekkich. W efekcie mamy jeden "pierścień zwarcia", złozony z Tybalta i żołnierza Kapulettich z jednej strony, oraz Mercutia, Romea i żołnierza Montekkich z drugiej.
Gdy pył bitewny opadnie, być może wszyscy Montekki będą martwi i Tybalt zaniesie Julii wieść o swych przewagach bitewnych.
 

Broń dwuręczna i potyczki

Jeśli oddziały atakują, przed przejściem do zwarcia, ich możliwości są ograniczone, do zasięgu broni, jaką mają ich członkowie. Wtedy też pozycja w oddziale ma znaczenie, bo w ataku mogą brać udział tylko te jednostki z oddziału, które mogą swoją bronią dosięgnąć przeciwnika, z miejsca w którym stoją.

Tego typu ataki nazywane są "potyczkami" i zazwyczaj są dostępne głównie dla oddziałów pikinierów i jednostek posiadających długa broń dwuręczną. Oddział może w takim wypadku "odskakiwać" i "doskakiwać", pomiędzy wejściem w zwarcie a potyczką, korzystając z zasady "wsciekłego cala".

Broń dwuręczna wymaga jednak miejsca aby nią skutecznie manewrować. Oddział walczący w zwarciu, tego miejsca nie zapewnia, więc aby je zdobyć musi używać "wściekłego cala" aby wyrwać się ze zwarcia. Jeśli nie chce tego zrobić, lub nie może, broń dwuręczna może być używana tylko do parowania lub przepychania przeciwnika.

Przewaga liczebna

Jeśli jeden oddział przewyższa znacznie liczebnie drugi, może dojść do zmiażdżenia przeciwnika przewagą liczebną. W wypadku dwukrotnej przewagi liczebnej, oddział o mniejszej liczbie jednostek otrzymuje karę -1 do rzutów na umiejętności i do obrażeń w wypadku kontrataku. W wypadku trzykrotnej przewagi, kara wynosi -2 i tak dalej...

Pamiętać tu należy, że jeden minifig nie może być trafiony jednocześnie przez więcej niż trzy minifigi, tak więc każda dodatkowa jednostka w to zaangażowana będzie tylko stratą sił, niemniej rzut na obrażenia wykonuje się dla wszystkich jednostek, które trafiły. W wypadku gdy jest ich więcej niż trzy - atakujący może wybrać które wyniki będzie brał pod uwagę.

Szarża oddziałami

Szarżowanie za pomocą oddziału jest proste. Sumuje się po prostu rozmiary poszczególnych jednostek oddziału i traktuje się tak otrzymaną wartość wielkości jako wielkość jednostki szarżującej. Reszta szarży jest rozpatrywana normalnie.

Oddziały kawalerii są znacznie trudniejsze w manewrowaniu niż piechoty i ich układ w formacji jest znacznie istotniejszy. Gdy liczony jest pęd i obrażenia, tylko jednostki znajdujące się w pierwszej linii, są brane pod uwagę, w dodatku te i tylko te, które podczas szarży trafiają w cel. Pozostałe "dodają ducha kompanom" i minimalizują obrażenia od odbicia.

Przełamanie obrony

Gdy duży oddział szarżuje, nie jest niczym niezwykłym, że mały oddział lub pojedynczy minifig wedle zasad mógłby zatrzymać całą szarżę. Oddział może przełamać taką obronę korzystając ze swojego pędu, w taki sam sposób jak dzieje się to w wypadku "szarżujących, dużych konstrukcji", co zostało opisane w rozdziale o szarży.

Zwarcie przeciwko szarży

Gdy odział szykuje się na przyjęcie szarży, jest traktowany w całości, jako jednolity organizm, łącząc fizyczną obronę oraz broń członków oddziału. Jeśli taki oddział będzie "odrzucony", odrzucenie dotyczy całej jego "podstawki", co utrudnia "wgniecenie w ziemię". Jeśli mimo to, zderzenie jest na tyle silne aby umożliwić "wgniecenie w ziemię", wtedy oddział oraz jego jednostki uważa się za rozbite (o ile przetrwały).

Jeśli oddział nie może lub nie chce się przygotować na przyjęcie szarży, wtedy jego jednostki są traktowane indywidualnie i mają do nich zastosowanie zasady "przełamania obrony". Oznacza to, że część jednostek najprawdopodobniej zostanie po prostu stratowanych, ale inne będą miały szansę odskoczyć i uniknąc obrażeń. Jednostki, które odrzucenie wyniesie poza podstawkę oddziału są z niego wyrwane.

 

Dodaj komentarz

Plain text

  • Znaczniki HTML niedozwolone.
  • Znaki końca linii i akapitu dodawane są automatycznie.
CAPTCHA
Poniższy tekst to ma na celu jedynie ochronę naszej strony przed botami. Przepraszamy za utrudnienia.
Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.

LEGO®is a trademark of the LEGO Group of companies which does not sponsor, authorize or endorse this site

Drupal theme by pixeljets.com D7 ver.1.1 Subtheme by Hieroglif Błąd | Klocki LEGO na wesoło

Błąd

Komunikat o błędzie

  • Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/szerszen/moje_www/netla/includes/common.inc:2820) w drupal_send_headers() (linia 1501 z /home/szerszen/moje_www/netla/includes/bootstrap.inc).
  • ParseError: syntax error, unexpected '*', expecting end of file w theme_render_template() (linia 13 z /home/szerszen/moje_www/netla/sites/klocki.netla.pl/themes/legoanalytic/comment.tpl.php).
Wystąpił niespodziewany błąd. Proszę spróbować później.